Wprowadzenie

Wstęp

Historia rynku walutowego

Uczestnicy rynku walutowego

Rodzaje Forex Exchange

Zasady funkcjonowania


Polecamy:
biuro rachunkowe sosnowiec budżet domowy bank ochrony środowiska piła Ogłoszenia


Historia rynku walutowego

Początku powstania rynku walutowego należy szukać we wczesnym średniowieczu, kiedy wymiana międzynarodowa przybierała swoje pierwsze kształty. W tych czasach wartość jednego dobra była wyrażana w określonej ilości drugiego dobra (system barterowy). Ograniczenia związane z tego rodzaju systemem rozliczeń stały u podstaw przyjęcia jednolitego środka płatności w ramach poszczególnych grup kulturowych.

Z czasem funkcje środka płatniczego przyjęły określone przedmioty i surowce, w szczególności złoto i srebro, które nie były powszechnie dostępne. Środkiem rozliczeniowym stały się monety, które powstawały ze szlachetnych metali. W czasach średniowiecza w stabilnych politycznie regionach pojawiły się pierwsze kwity depozytowe, a wraz z powstaniem pierwszych banków - noty bankowe. Tak właśnie narodziły się waluty narodowe.

Od roku 1876 do czasu I wojny światowej utrzymywał się system monetarny oparty na złocie. W ramach tego systemu waluty stanowiły noty bankowe, mające swe pokrycie w złocie deponowanym w krajowych bankach centralnych.

Lata trzydzieste XX wieku to okres chaosu walutowego, który był potęgowane przez konkurencyjne dewaluacje. Miało to miejsce wtedy, gdy dany kraj chciał zwiększyć konkurencyjność swojego eksportu obniżając wartość swojej waluty. Takie rozwiązanie nie sprawdzało się, więc politycy postanowili przywrócić stabilne kursy walut. Układ, który w 1944 roku, został podpisany w Bretton Woods wprowadził system sztywnych kursów walut, opartych o dolara, którego wartość na stałe przypisano do złota. Wartość uncji złota została określona jako 35 USD. Zróżnicowane tempo rozwoju poszczególnych gospodarek światowych sprawiło jednak, iż systemu sztywnych kursów walutowych nie dało się utrzymać zbyt długo. Początek lat 70-tych przyniósł upadek systemu z Breton Woods. W sierpniu 1971 r. prezydent USA Nixon zniósł wymienialność dolarów na złoto. Do końca roku 1973 wprowadzono pełna wymienialność walut, co pozwoliło na szybki rozwój rynku walutowego. Istotnym wydarzeniem było powstanie rynku eurodolara, który pozwalał uczestnikom na deponowanie i pożyczanie waluty amerykańskiej poza granicami USA. Ze względu na bardziej liberalne nie w Stanach regulacje i wyższe stopy procentowe rynek ten cieszył się wysoka popularnością wśród inwestorów. Rosnące zainteresowanie rynkami walutowymi prowadziło do wzrostu płynności i zmienności kursów, pozwalając także na rozwój dostępnych instrumentów finansowych i liberalizacje handlu.

Próba przywrócenia regulacji wahań kursowych było ustanowienie w 1979 r. Europejskiego Systemu Walutowego. W ramach tego układu państwa członkowskie podpisały porozumienie, na mocy którego ich banki centralne były zobowiązane do utrzymania kursów walut narodowych w przedziale +/- 2,5% wobec określonego kursu podstawowego. Wyraźne umocnienie dolara na początku lat 80-tych, związane z wysokim poziomem stóp procentowych w USA, wywołało zaniepokojenie wśród największych gospodarek świata. W 1986 r. w hotelu Plaza zostało podpisane porozumienie mające na celu przeciwdziałanie dalszym wzrostom waluty amerykańskiej. W latach 1992 - 1993 doszło do załamania się Europejskiego Systemu Walutowego, do czego przyczyniła się m.in. wysoka różnica pomiędzy stopami procentowymi w Niemczech a innymi krajami członkowskimi oraz działalność kapitału spekulacyjnego. Skokowej dewaluacji poddane zostały m.in. funt irlandzki, peseta hiszpańska oraz portugalskie escudo. W 1992 r. nastąpił spekulacyjny atak na brytyjskiego funta. Prowadzony przez Georga Sorosa fundusz Quantum doprowadził do panicznej wyprzedaży brytyjskiej waluty, a Bank Anglii nie zdołał zatrzymać spadków kursu waluty brytyjskiej. W efekcie Wielka Brytania wystąpiła z Europejskiego Systemu Walutowego, upłynniając kurs waluty, a funt stracił w tym okresie ponad 15%. Wrażliwość ekonomii krajów rozwijających sie na zmiany kursów walutowych ukazał w pełni kryzys azjatycki w 1997 r. Jego skutki odczuły nie tylko kraje Azji, ucieczka kapitału dotknęła także inne rynki wschodzące, m.in. Brazylie i Rosję.

Ważnym momentem w dziejach rynków walutowych było przyjęcie wspólnej waluty przez kraje należące do utworzonej w 1992 r. Unii Europejskiej. Euro zostało wprowadzone do obrotu w 1999 r. na mocy podpisanego w 1991 r. układu z Maastricht. Od 1 stycznia 2002 r. wspólna waluta stanowi pełnoprawny środek płatniczy w związanych układem krajach. Euro zastąpiło narodowe waluty 12 spośród 15 krajów wchodzących w tym okresie w skład Unii Europejskiej. Politykę monetarna strefy euro prowadzi Europejski Bank Centralny. Wprowadzenie wspólnej waluty stanowiło kolejna próbę stabilizacji rynków walutowych, eliminując w praktyce ryzyko związane z ró0nicami kursowymi w ramach krajów objętych układem. Początki notowań w 1999 r. stały jednak pod znakiem niepewności związanej z polityka monetarna ECB oraz sporów pomiędzy krajami członkowskimi, co przyniosło osłabienie wspólnej waluty, zatrzymane dopiero w 2000 r. wraz z interwencja banków centralnych. Po ataku terrorystycznym na USA 11 września 2001 r. euro, podobnie jak frank szwajcarski i złoto, zaczęło być postrzegane jako tzw. “bezpieczna przystań”. Po tym wydarzeniu rozpoczęła się trwająca do dziś fala wyprzedaży dolara na światowych rynkach.

W kwietniu 2007 r. średnie dzienne obroty na światowym rynku walutowym wynosiły ponad 3,2 bln USD co oznacza wzrost o blisko 71% w porównaniu do roku 2004. Jest to o wiele silniejszy wzrost niż w okresie 2001 - 2004 . Natomiast średni dzienny obrót wzrósł aż o 65%. W 2007 roku znowu najpopularniejszą walutą był dolar, który stanowił stronę 86,3% wszystkich transakcji, na drugim miejscu znalazło się euro z 37%, jen japoński uczestniczył w 16,5% transakcji a funt brytyjski w 15%. Najbardziej płynnym światowym rynkiem znowu okazał się EUR/USD, na którym skoncentrowało się 27% całkowitego obrotu, następnie uplasował się USD/JPY z 13%, udział w rynku pary GBP/USD wyniósł 12%. Poniższe dwie tabele prezentują przytoczone dane:

Tabela 2. Udział państw w obrocie na międzynarodowym rynku walutowym.

Udział i wolumen par walutowych na rynku w danym okresie.


KATALOG STRON
ciekawe strony projekty domów projekty domów stomatolog wrocław
Inspektor nadzoru apartamenty warszawa hosting Wyposażenie dla gastronomii